Cumartesi, Ekim 11, 2008 -

Salı, Temmuz 22, 2008 - CANIM ANNECİĞİM......

Bir yıl önce bu sayfaya yazı yazdığım gün aynı tarih bir yıl sonrası yine aynı yerde ANNEMİ toprağa verdik. Geçen yıl tatil için geldiğim yerde ne kötü bir tesadüf yarabbim. 

3 Temmuz günü annem rahatsızlanmış, babam hastaneye götürmüş daha hastaneye girmeden kalp krizi geçirmeye başlamış ANNEM, Biga Devlet Hastanesinden ambulansla Çanakkale Devlet Hastanesine götürmüşler, biz yetiştiğimizde yoğun bakımdaydı. Kandil gecesiydi çok dua ettik ama gece geçirdiği beyin kanaması sonucu 4 Temmuz sabahı maalesef kaybettik ANNECİĞİMİ. İçimiz yandı, hastane başımıza yıkıldı sandım...

5 Temmuz günü Karabiga'da doğduğu topraklar ANNEMİ bizden geri aldı....

En son Mayıs sonunda İstanbul'a geldiklerinde beraberdik, o hafta sonu da kardeşlerimle beraber yanlarına gidecektik. Öyle bir acı ki yazacak kelime dahi bulamıyorum.



ANNEM DAHA ÇOK GENÇTİN,
ÖLÜM SANA HİÇ YAKIŞMADI....

Perşembe, Temmuz 5, 2007 - TATİLDEYİM......

ARKADAŞLAR MERHABA.........

SANIRIM HERKES TATİLDE YADA SICAKLARDAN KİMSENİN SESİ SOLUĞU ÇIKMIYOR.......

BENDE ÇANAKKALEDE TATİLDEYİM. DAHA DOĞRUSU ANNEMLERE GELDİM AMA BİZİM KÖYÜMÜZ SAHİL KASABASI OLDUĞU İÇİN DENİZE GİRMEYİDE İHMAL ETMİYORUM TABİİİİ    

KENDİNİZE İYİ BAKIN...

HERKESE SEVGİLER

Salı, Nisan 10, 2007 - SOBEEEEE

Yeni blogcu arkadaşım ve hemşerim http://hilalveseray17.blogcu.com o kadar saklanmama rağmen beni de gördü ve sobeledi. Canın sağ olsun arkadaşım. Eeee şimdi cevap vermek lazım demi. Konu anladığım kadarıyla bir çocukluk anısı ve çocukluğumuzun çizgi filmleri.

Çocukluk anılarımdan en iyi ve ayrıntılı olarak hatırladığım 5 yaşındayken okula gideceğim diye tutturmamdı. Mahalledeki arkadaşlarımın çoğu benden büyük ve o yıl okula başlayacaklardı. Ben hiç evde kalırmıyım, zaten çat pat okuma-yazma biliyorum. Aman allahım evde isyanlar, tepiniyorum. Eve en yakın okula annem kayıt ettirmeye götürdü her şeyim hazır ben bir sevinç bir sevinç ama beni okula almadılar. Diğer arkadaşlarım kayıt oldu biz en sonda bekliyoruz. Tam kayıt yapmaya başladılar doğum tarihime bir baktılar yaşım küçük birde yazdıkları dosyayı yırtmamışlar mıydı, ben tam bir hüsran. Ama ne ağlamak, susturamıyorlar. Evimizin biraz daha uzağında bir okul daha vardı. Babam böyle olmayacak bir de oraya bakalım dedi. Babamla gittik. Orada öğrenci sayısı az olduğu ve benim de okuma-yazma bildiğimi görünce kayıt yaptılar. Dünyalar benim olmuştu. Okula gidecektim nihayetinde. Arkadaşlarımdan ayrıyım ama olsun okula gideceğim ya. Üstelik o okul yolunun üzerinde bir fabrikanın atık su kanalı vardı. Oradan atlayıp ta geçmek gerekiyordu. Bu kanaldan sonra üzerinden E-5 karayolunun geçtiği bir alt geçit (daha düne kadar duruyor du). kanalın kenarında da bu alt geçidin trafik levhası vardı. Bende bir gün okul çıkışı kanaldan atlayacağım derken zaten zar zor atlayabiliyorum ki genelde yardımla atlıyordum ya da bu levhaya tutunarak atlıyordum. Tam atladım küt diye kafamı çarptım canım çok yanmıştı. Başımı bir elledim kanlar akıyor. Eyvah kafayı yardık dedim. Yine ne cesaretliymişim. Şimdi olsa koca kadın avazım çıktığım kadar bağırırdım. Yüzümden kanlar aka aka eve kadar koşarak geldim. Annem evde yok ablam evdeymiş o da ne yapacağını şaşırdı. Öyle yaramaz çocuklar olmadığımız için evde ilaç filan da yok. Ablamın aklına tütün basmak geldi ama evde sigara içen yok. Komşulardan isteyip ablam tütün basıp kanı durdurmuştu. Ama günlerce acısı geçmedi. Olsun yinede ben okula gidiyordum yaa.

Şimdi düşünüyorum da annemle babamda ki de iyi cesaretmiş. O zamanlar öyle anne baba okula getirip götürmezdi. Kendi çocuğumu asla ve asla göndermezdim. Hem 5 yaşında okula hem de uzak bir okula. Benim gidemediğim okula şimdi kızım gidiyor ve  30-40 mt. uzaklıkta ama 5 yıl boyunca yani ilkokulu bitirene kadar sabahçıysa muhakkak ben bırakırdım diğer zamanlarda ya babası ya babaannesi yada çok yakın birisi götürürdü mutlaka. Şimdi bile kızımla aynı okulda olduğumuz için öğlen çıkarken bana görünür peşinden de hemen babaannesini ararım kızım geliyor diye.

Nerde bizim zamanlarımız nerde şimdiki zamanlar. Trafik bile bizim zamanlarımıza göre 100 kat daha arttı bizim caddelerde.

ŞİMDİ GELELİM ÇOCUKLUĞUMUZUN ÇİZGİ FİLMLERİNE:

Benimde bir çocuğum ve çocuk yanım var ve hala çizgi film seyretmeye bayılırım ama bizim zamanımızın çizgi filmlerini. Şimdiki çizgi filmleri anlamıyorum bile sürekli şiddet var ve çocuklar onları seyrediyorlar.

VİKİNGLER: Bir Viking kabilesinin maceralarını anlatırdı. Boynuzlu şapkalar takar, HAYDİ YALLAH HOP HOP HOP, HAYDİ YALLAH HOP HOP HOP diyerek küreklere asılır, maceradan maceraya koşarlardı. Kaptanın Vicki isimli küçük bir çocuğu vardı. Babası denize açıldığı zaman bende onunla üzülür, babasını karşılamaya kıyıya koştukları zaman ne çok sevinirdim.

DEĞERLİ: Yaramaz köpek Değerli "kih kih kih" diye gülmesi hepimizin dilindeydi. Sahibesi yaşlı teyze onun ne yaptığını görmez sonrada  "aferin canım benim" diye Değerli'yi severdi.

Pazar, Mart 18, 2007 - ÇANAKKALE DESTANI

ÇANAKKALE DESTANI

Yıl 1915 18'indeyiz Martın. Kendine gel biraz! Pek tekin değildi Çanakkale'nin suyu, Geçilmez bu boğaz... Geçilmez bu boğaz... Bizi Ne topun yıldırır, Ne kurşunun. Çünkü artık Başladı cengimiz. Er meydanında bulunmaz dengimiz... Sen misin Mustafa Kemal'im ileri diyen? İşte fırladık siperden. Sırtına yüklenmiş kahraman Seyit 276 kiloluk mermiyi, Koşuyor bataryasına ateşler içinden.

Bu mermi denizlere gömecek Elizabet'i Buvet'i... Yanıyor bugün Anafartalar yanıyor, Denizler yanıyor, Dağlar yanıyor. Zafer bizimdir artık Düşman zırhlıları batıyor... Türk'üm, Muzaffer olarak doğmuşuz bir kere. Bir karış toprak uğruna Kimimiz şehit oluruz. Kimimiz gazi. Hiç değişmez bu yazı. Dünyada her yer geçilir belki Lâkin geçilmez Çanakkale Boğazı..                                      Fahri ERSAVAŞ

Pazar, Mart 4, 2007 - AHŞAP BOYAMA BANYO TAKIMIM

Arşivimde unutulan bir resim daha buldum. Banyomda kullandığım ahşap boyama takımım. Peçete tekniği kullanarak yaptım. Dış yüzeylerde çatlatma uyguladım. Peçetelik, diğer kap sabun, tarak, toka için değişik amaçlarla kullanılabilir ama uzun olanı yaparken herkes sormuştu bu ne işe yarıyor diye, tuvalet kağıtlarını saklamak için.Maviş maviş ben bunları çok seviyorum.

Cuma, Şubat 16, 2007 - BUNU BEN ÇOK BEĞENDİM

Çarşamba, Şubat 14, 2007 - 14 ŞUBAT SEVGİLİLER GÜNÜ HATIRINA

Salı, Şubat 6, 2007 - BUNLARDA KIZIMIN

Bu da kızıma ördüğüm atkı ve eldivenler. Atkı herkesin bildiği bir artır bir kes örneği. Eldivenlerin modelini netten bulmuştum ben biraz değişiklik yaptım. Burada çirkin göründüğüne bakmayın elde çok şık duruyorlar.

Bunlarda güzel kızım için. Aynı takımdan pembe kadife iple yeğenime de ördüm onlarda çok cici oldular

Salı, Şubat 6, 2007 - ÇOK TEMBELLİK ETMİŞİM ÇOK.....

Bir ayı geçmiş hiç bişey eklememişim. Vallahi tembellik etmişim. Ama boş durmadım tabii. Bu arada bir kaç örüverdim. Bu süeteri gövde kısmını şişle kenarlarını da motif ekleyerek tığla yaptım. Güzel kızım için.....